۱. مهارت و تکلیف مناسب انتخاب کنید
نمونهٔ رسمی آزمون منتخب را باز کنید و ببینید گوینده باید چه کند: پاسخ به پرسش، واکنش به موقعیت، بحث دربارهٔ موضوع یا تکرار اطلاعات. تمرین را با همان کار هماهنگ کنید. برای امروز یک هدف مشاهده انتخاب کنید، مانند کامل‌کردن ایدهٔ اصلی یا روشن‌گفتن واژه‌های کلیدی. هدف مشخص آسان‌تر بازبینی می‌شود.
۲. ایده آماده کنید، نه متن حفظی
برای تمرین بیان نظر، موضع، دلیل و مثال مشخص را با واژه‌های کلیدی یادداشت کنید. از روی یادداشت صحبت کنید و سپس همان پرسش را بدون آن پاسخ دهید. برای شرح تجربه، ترتیب سادهٔ موقعیت، اقدام و نتیجه را انتخاب کنید. این‌ها ابزار تمرین‌اند؛ پاسخ لازم در جلسه را همیشه دستور همان آزمون تعیین می‌کند.
۳. یک تلاش ضبط کنید و دو بار گوش دهید
روی موضوعی آشنا یک ضبط کوتاه انجام دهید. بار اول پیام اصلی‌ای را که واقعاً منتقل کرده‌اید بنویسید. بار دوم دو نقطه را که دنبال‌کردن معنا سخت شده با زمان آن یادداشت کنید. هنگام صحبت برای قضاوت دربارهٔ هر جمله خودتان را متوقف نکنید. ضبط، نمونه‌ای مشخص برای بازبینی پس از پایان گفتار می‌دهد.
۴. یک مشکل را دقیق تشخیص دهید
کمبود ایده را از مشکل زبان جدا کنید. اگر به‌دلیل نداشتن مثال متوقف شدید، مثال‌سازی تمرین کنید. اگر شنونده واژه‌ای را نفهمید، آن را جدا کنید، تلفظ مرجع را بررسی و دوباره در جمله به کار ببرید. معیارهای منتشرشدهٔ IELTS روانی، واژگان، دستور و تلفظ را جدا می‌کنند. با معیارها بازخورد را مرتب کنید، نه اینکه نمرهٔ رسمی بسازید.
۵. همان مهارت را روی پرسش تازه تمرین کنید
بخش دشوار را یک بار تکرار کنید، سپس به پرسشی مرتبط اما ناآشنا بروید. هدف بهبود را ثابت نگه دارید تا معلوم شود تغییر فراتر از یک پاسخ تمرین‌شده عمل می‌کند. از هم‌تمرینی ابتدا خلاصهٔ پیام و بعد اصلاح بخواهید. اگر خلاصه با منظور شما فرق دارد، پیش از افزودن واژه‌های پیچیده توضیح را اصلاح کنید.
۶. مجموعهٔ کوچکی از نمونه‌ها را مرور کنید
چند ضبط تاریخ‌دار را با پرسش و یک خط بازخورد نگه دارید. پایان هفته تکلیف تازه را با نمونهٔ قبلی مقایسه کنید و یک تفاوت قابل‌مشاهده پیدا کنید. ضبط‌های اولیه را حفظ کنید تا به حافظه تکیه نکنید. پس از شناخت مقررات، شبیه‌سازی قالب آزمون اضافه کنید و برای دشواری پایدارِ نامشخص از فرد آگاه بازخورد بگیرید.